Հայեցի՞… մի էշացի

Posted: Մարտի 23, 2012 in Uncategorized
Պիտակներ՝ , , ,

Մի քանի անգամ անդրադարձել եմ սուտի հայրենասերներին ու ուռա պատրիոտներին, բայց այսօր ուզում եմ շատ կարճ խոսել մի երևույթի մասին, որ գնա;ով տարաածվում է հատկապես համացանցում, հատկապես հայատառ գրողների քանակի ավելանալուց հետո։ Խոսքս այն տախտակամած դեմքերի մասին է հատկապես, ովքեր շատ են սիրում «հայեցի», «հայապաշտ», «հայաեսիմինչզիբիլ» ֆորմատի բառեր։ Մյուս բնութագրող կողմը ասածս խմնբի խիիիիստ գրական են փորձում խոսալ, էն աստիճանի գրական, որ ոմանք արդեն մանրից գրաբարին են անցնում…

Անցնում են լավ են անում, կասեի ես, եթե չլիներ էն աննորմալ կլիշեավորումը ու կարծրատիպային մտածելակերպը, որոնք դրսևորում են սույները։ Ինչա՞ նշանակում հայեցի, ես հայեցի չեմ, ոչ էլ հայոտ եմ, ոչ էլ հայահոտ ու այլ նման կարգի ախմախ բառեր, ես հայ եմ, տղամարդ եմ, թասիբով եմ, էլ ինչ կարիք կա տարբեր տերմիններ հորինել «հայ» նախդիրով… էլ ինչ եք ձեզուձեզ ախմախ հաճույքաճխտիկային բառեր հորինում ու դեռ մի բան էլ ռասկռուտկա անում։

Խոսացեք մարդավարի, եթե անգամ դա գրական է, մի դարձրեք դա ֆետիշ։ Ի՞նչ մի ընկել եք զիզիբիզների հետևիցց ու վհուկների որս հայտարարել ոչ «հայեցիների» հանդեպ։
Ի դեպ, մի հետաաքրքիր բան եմ նկատել. սովորաբաար ամենա «հայեցի» ու ա լյա մաքուր հայերենիստներն, որպես կանոն պարզապես գեղցի դեմքեր են, ովքեր փորձում են այդ կերպ կոմպենսացնել իրենց թերարժեքության կոմպլեքսը…

 

Թողնել պատասխան

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Փոխել )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Փոխել )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Փոխել )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Փոխել )

Connecting to %s