2012ի առաջին մեծ հիասթափությունս

Posted: Հունվարի 11, 2012 in Uncategorized
Պիտակներ՝ , , , ,

Ես էլ մտածում էի Կյանքի Խոսքին ավելի ուշ կանդրադառնամ էս տարի, մտածում էի այլ հանգամանքներում, բայց արի ու տես, որ էդ մոլախոտը արմատները նենց տեղերա գցում, որ չես էլ սպասի:
Նոր մի քիչ առաջ ֆեյսբուքս էի տնտղում, երբ Տիգրան Քոչարյանի այս հղմանը առնչվեցի ու ասեմ, որ շատ տխրեցի: Ինքնին, էն փաստը, որ ցանկացած հայ ինչ որ աղանդի մեջա մտնում, արդեն տխուրա, բայց երբ դա անումա մի մարդ, որ հայտնիա ու բավականին սիրված մեր սերունդի մոտ` կրկնակի: Գումարած դրան, ամոթ չլինի ասել, որ ես ու Գարիկը նույն բակից ենք եղել, փոքր ժամանակ իրար հետ ֆուտբոլ-մուտբոլ ենք խաղացել, նույն դպրոցն ենք հաճախել… էհհհհ…Մի քանի տարի առաջ ես կարծում էի, որ ամենավտանգավոր աղադը Հայաստանում Եհովայի վկաներն են, բայց հիմա վստահ եմ, որ Կյանքի Խոսքնա, որովհետև իրանք իրենց փիառը շատ ավելի գրագետ ու նուրբ են կառուցում, իսկ դրա իրականացնող դարձնում են իրենց հատկապես այն հետևորդներին ու համակրողներին, ովքեր լուրջ հասարակական քաշ ունեն մեր երկրում:

Տխուրա, շատ տխուրա, բայց մի բան պետքա անել, սենց չի կարող երկար շարունակվել:

Մեկնաբանություններ
  1. Haykասում է՝

    Kost chjoki urduc karam mi qich aveli shat ban karda \m et dranc masin?

    Like

  2. msheciասում է՝

    սնկի պես աճում են ու թվումա ազգի քայքայումն անխուսափելիա…

    Like

  3. msheciասում է՝

    անշուշտ…եղել ենք, կանք ու կլինենք!!!

    Like

Թողնել պատասխան

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Փոխել )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Փոխել )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Փոխել )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Փոխել )

Connecting to %s